به خشنودی اهورامزدا
درود بر همگی شما
نام های اصیل ایرانی همراه معنی
برای دیدن نام های اصیل بر روی ادامه مطلب کلیک کنید
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط داریوش در چهارشنبه هفتم فروردین 1387 و ساعت
15:7 |
| تبليغات | X |
|
به خشنودی اهورامزدا
درود بر همگی شما
نام های اصیل ایرانی همراه معنی
برای دیدن نام های اصیل بر روی ادامه مطلب کلیک کنید
ادامه مطلب + نوشته شده توسط داریوش در چهارشنبه هفتم فروردین 1387 و ساعت
15:7 |
به خشنودی اهورا مزدا
درود می فرستم به تمامی ایرانیان عزیز عکسی براي پشت زمينه (بک گراند )در رابطه با زاد روز اشو زرتشت براي شما گذاشتم ؛ کار خودم هستن واميدوارم که خوشتان بيايد براي ديدم اندازه بزرگ عکس بر روي پيوند در زير آن کليک کنيد اگر هم که قابل دانستين نظر نيز بدهيد
برای دیدن اندازه بزرگ عکس در اینجا کلیک کنید + نوشته شده توسط ××× در سه شنبه ششم فروردین 1387 و ساعت
1:27 |
به خشنودی اهورا مزدا درود بر تمامی ایرانیان و خوانندگان این وبلاگ نام زرتشت پیامبر تنها نامی است که در زمینه اندیشه و تفکر و دین از جهان باستانی و دیرینه ی اقوام هند اروپایی به یاد مانده است. درباره ی زندگانی پیامبر افسانه و تاریخ به هم در آمیخته است و نیز دین زرتشت ، یعنی پیام و آموزش ناب و اصلی پیامبر، در چارچوب و قابی از باورها و عقاید و آیین های دیرینه سال ، هم تحت تاثیر پیام آسمانی زرتشت دیگرسان گشته اند و هم آن که در در شکل نوین خویش ، در نزد زرتشتیان امروزی دوام آورده اند. تصویر زرتشت در تار و پود اساطیر و داستان بافته شده و «از افسانه آن سوی تر» رفته است. اگر اشارات روشن خود وی در گاهان ( گات ها) ـ سرود های پیامبرـ نمی بود بخوبی همه شرایط آماده بود که وجود تاریخی او اصلا انکار شود. زرتشت در گاهان از خود با صیغه ی اول شخص مفرد یاد می کند و از دشواری ها گلایه دارد و نکاتی را می آورد که همه نشان دهنده زندگانی انسانی واقعی بر روی کره ی خاک و وجودی تاریخی و عادی است در گزیده های زادسپرم آمده است: (( هنگامی که زرتشت زاده شد خندید ؛ از پرتو نوری که هنگام زادنش از خانه می تافت و از خندیدنش هفت جادوگر بترسیدند))* از خنده و زایش او آب ها و گیاهان شادان شدند ؛ به هنگام زادن و رشد کردنش ، آب و گیاهان بالیدند و همه ی آفریدگان روشن به خود مژده ی رستگاری دادند؛ زیرا به خود گفتند که دلیر سراسر زندگانی خوش و نخستین آموزگار کشور ها به جهان آمد سی ساله بود که در روز خورداد از ماه فروردین به هم پرسی اهورامزدا رسید و او را بهمن ، فرشته ی نیک منشی ،به بارگاه خداوند رهنمون گشت. وحی زرتشت را « هم پرسی» می گویند ، یعنی پرسش زرتشت و پاسخ دادن خداوند. چون گشتاسب دین را پذیرفت و راستی را ستود دیوان در دوزخ؛ پریشان گشتند. دیو خشم به پیش ارجاسب نابکار تاخت که در آن روزگار بزرگ ترین فرمانروایا ستم گر بود و او را به جنگ برانگیخت. در نبرد و ستیز با تازش و انگیزش دیوان و دیوان پرستان ، کشتار و جنگ سخت روی داد و در این تازش و کوبش بود که سرانجام اشو زرتشت،هنگامی که هفتادوهفت سال داشت در آتشکده بلخ به دست « توربراتور» به شهادت رسید.این درگذشت در ماه دی، به روز خور واقع شد. جز افسانه و داستان ، برخی از آگاهی های تاریخی نیز از متون اوستایی بر می آید.نام خاندان او« سپی تمَ » یا «سپیتما» است. نام پدرش پوروشسب و نام مادرش دوغدو بوده است . نام برخی از اعضای خاندانش مانند « میدیوماه» پسر عموی زرتشت و پوروچیستا کوچکترین دخترش ،در خود گاهان آمده است. ازاز فراسوی افسانه ها ، از مجموع آگاهی های ما دربارهی زرتشت، یکی هم این است که وی از کودکی آموزش روحانیان دیده است و خود را «زوتر» (زوت) می خواند . پس از رسیدن به پیامبری ، برای تبلیغ دین خود در برابر تعدی معاندان خویش ناگزیر به حامی مقتدری چون گشتاسب پناه برده است. نام گشتاسب بسان حامی و گسترنده ی دین زرتشت و نام فرزندش اسفندیار، که پهلوان دینی سنتی زرتشتی است و نیز پشوتن ، فرزند دیگر گشتاسب ، که از جاویدانان است و سرانجام در نقش منجی ظهور خواهد کرد ، افسانه و تاریخ را در هم می آمیزد چم زرتشت – از گذشته دور تا کنون برای زرتشت اینها را نوشته اند : رخشان چون ستاره ، فروغ زرین ، برخی واژه را از زرَت و اُش تر دانسته اند به چم دارنده شتر زرد یا پیر.مولر آنرا دارنده اشتر دلیر برگردانده است . واژه اشتر ( مانند اسب ) در برخی نام ها مانند فرشوشتر (= دارنده شتر کار آمد ، و سوار فرارونده ) . برخی دیگر نیز ستاره زرین گفته اند . هوگ آنرا به ستایشگر و والا بر می گرداند دیگر برداشتها چون نا همگون می باشد نمی آورم نام خانوادگی – زرتشت سَپیتمَه است که در گاتها هفت بار از آن یاد شده است. اشو زرتشت بیشتر به زرتشت سپیتما یا سپیتما زرتشت خوانده شده است. چم سپیتم - «از نژاد سپید » یا « خاندان سپید » یا «از منش روشن برخوردار » سپیتما ، نهمین نیای پیامبر ایران باستان ، زرتشت جوانترین دختر خود را از دودمان سپیتمه می گوید. خاندان زرتشت - بنا به بندهش ، دودمان زرتشت با 14 پشت به منوچهر پیشدادی می پیوندد و نیاکان او را چنین نام می برند : پورشسب > پیتر سب > اُرُگذسپ > هچتسب > چخشنوش > پیترسب > اَر ِجذرشن یا هردرشن ( هرشن ) > هردار (پسر سپیتمه ) > سپیتامه > ویدشت > نیازم > ایریج ( ایرج) > دوراسر ب > منوچهر مادر زرتشت - دغدو دختر فراهیم روا است . مادر دغدو فرنو یاد شده است پسر عموی زرتشت – بنام میدیوما ، و اولین کسی بود که بدین زرتشت گروید همسر و فرزندان زرتشت – بنا به سنت ، نام همسر زرتشت هووی بود و از ایشان شش فرزند داشت سه پسر و سه دختر پسران زرتشت : از ایست واستر ، اُروتدنر و هورچیترا یا خورشید جهر یاد شده دختران زرتشت : به نام های تریتی ، فرنی ،پوروچیستا (فروردین یشت ) زادگاه زرتشت – بنا به سنت : زرتشت از باختر ایران برخاست و در خاور پیامبری خود را آغاز کرد و به انجام رسانید *من آن پیر فرزانه ای راکه رفتست/از افسانه آن سوی تر دوست دارم بن مایه : مطلبی در تقویم سالنامه ی زرتشتیان چاپ فروهر راهنمای آشنایی با دین و آموزش های اشو زرتشت [ دفتر یکم / نوشته موبد دکتر جهانگیر اشیدری / انتشارات فروهر ] نوشته و جمع آوری شده توسط آرش همگی شما را به پروردگار بزرگ مهربان ایران و سراسر گیتی می سپارم استفاده از این مطلب با ذکر منبع و سایت موردی ندارد و آزاد می باشد + نوشته شده توسط ××× در سه شنبه ششم فروردین 1387 و ساعت
1:22 |
دو عکس برای پشت زمینه (بک گراند )در رابطه با نوروز برای شما گذاشتم ؛ کار خودم هستن وامیدوارم که خوشتان بیاید برای دیدن اندازه بزرگ هریک از عکس ها بر روی پیوند در زیر آنها کلیک کنید اگر هم که قابل دانستین نظر نیز بدهید
اندازه بزرگ اینجا
اندازه بزرگ در اینجا + نوشته شده توسط ××× در دوشنبه پنجم فروردین 1387 و ساعت
11:36 |
تاریخچه پرچم شیر و خورشید
پیشینه نخستین تصویر بر روی پرچم ایران + نوشته شده توسط داریوش در یکشنبه چهارم فروردین 1387 و ساعت
10:32 |
نياكان ما از چند هزار سال پيش دريافته بودند كه هر انسان زنده از تن، جان، روان، وجدان و فروهر (Fravahr) سرشته شده كه پويندگي و بالندگي انسان از كوشش و جوشش آنهاست. فروهر از دو واژهي “فره” به معني جلو، پيش و “وهر” يا ورتي به معني برنده و كشنده درست شده است و شايد بتوان گفت از نظر زندگي، فروهر بزرگترين و باارزشترين جزء وجود انسان است ، چون پرتوي از هستي بيپايان اهورامزداست كه انسان را بهسوي رسايي رهنما ميشود و وظيفهي پيشبري و فرابري، براي انسان به برترين پايهي هستي را داراست. و پس از مرگ با همان پاكي و درستي به اصل خود (اهورامزدا) ميپيوندد. امروزه نگارهي زير بين زرتشتيان نمايانگر شكل فروهر است و بهعنوان نشانوارهي دين زرتشتي بهكار ميرود. اين نگاره، گذشتهي چندين هزارساله داشته و شبيه آن در جاهاي ديگر و نزد قومهاي ديگري ديده شده است ولي شكل كنوني آن در كتيبههاي هخامنشي بالاي سر پادشاهان ديده ميشود. هر پارهاي از نگارهي فروهر يادآور اهميت و مسوليت فروهر در زندگي است: 1- سر: سر فروهر بهصورت مردي سالخورده است تا با ديدن آن بهياد آوريم كه فروهر مانند بزرگان و افراد مسن ما را راهنمايي ميكند. 2- دستها: دستهاي فروهر بهطرف بالاست بهخاطر آنكه هميشه به اهورامزدا توجه داشته باشيم. در دست فروهر حلقهاي وجود دارد كه آنرا نشانهي احترام به عهد و پيمان ميدانند. 3- بالها: بالهاي فروهر باز است. چون با ديدن بالهاي باز، ذهن انسان متوجه پرواز و پيشرفت شده و از ديدن اين دو بال باز فورا به ياد ميآورد كه فروهر او را بهسوي پيشرفت و سربلندي راهنمايي ميكند. همچنين هر بال خود داراي سه بخش است كه نشانهي انديشهنيك، گفتار نيك و كردار نيك بوده و با ديدن اين سه بخش آگاه ميشويم كه هرگونه پيشرفتي بايد از راه درست يعني بهوسيلهي انديشه و گفتار و كردار نيك انجام شود. 4- دايره ميان شكل: دايره خطي است منحني كه از هر نقطهي آن شروع كنيم باز به همان نقطه خواهيم رسيد. منظور از اين دايره در ميان فروهر، نشاندادن روزگار بيپايان است. به اين معني كه هر عمل و كرداري كه در اين زندگي (روي دايره) صورت گيرد نتيجهي آن در همين دنيا متوجه انسان است و اثر آن باقي خواهد ماند. (باز به همان نقطه از دايره خواهد رسيد). و در جهان ديگر روان از پاداش يا جزاي آن برخوردار خواهد شد. 5- دامن: دامن فروهر از سه قسمت بهوجود آمده كه نشانهي انديشه و گفتار و كردار بد است . از مشاهدهي اين سه بخش درمييابيم كه همواره بايد انديشه و گفتار و كردار بد را به زير افكنده، پست و زبون سازيم. (همانطور كه دامن در زير قرار دارد) 6- دو رشتهي آويخته: اين دو رشته نشانهي سپنتامينو (مينوي خوب) و انگرهمينو (مينوي بد) است كه هميشه ممكن است در انديشهي انسان ظاهر شوند . وظيفهي هر زرتشتي اين است كه خوبي را در انديشهي خود قرار داده و بدي را از آن دور كند (نيك بينديشد). + نوشته شده توسط داریوش در یکشنبه چهارم فروردین 1387 و ساعت
10:22 |
به خشنودی اهورا مزدا درود بر تمامی ایرانیان و خوانندگان این وبلاگ هفت سین خوان نوروزی که به هنگام سال گشت پهن می کنند/ برخی گفته اند بنیاد آن هفت شین بوده است و شمع وشهد و شراب و شربت هم از آن بوده ولی این واژه ها تازی ست و در هفت شین پارسی جایی نداشته ! / برخی از مردم در کنار هفت سین ، هفت شین هم می اندازند ./ یک نگره ی دیگر ، هفت سین را هفت چین یا هفت چیدنی می داند و نگره ی دیگری هفت سبزه و سد یگر آن را هفت سینی می داند ! شماره ی هفت ، اشو و ورجاوند است و در دین ها جایگاه بالایی دارد ؛ مانند هفت آسمان ، هفت خان رستم هفت امشاسپندان و ... پیش نهاد هایی/ هفت سین : 1 – سبزه ، 2- سپند ، 3- سپندار(=شمع) ، برای خوان/ 4- ستر ( =سکه ) ، 5- سرکه ، 6- سماک ، 7- سمنو نوروزی / 8- سنجد ، 9- سیب و 10- سیر هفت شین : شب افروز( = شمع) ، 11- شانه ، 12- شایه ( = میوه) 13- شیرینی ، 14- شاهنامه ، 15- شیر ، 16- شکر ، 17- شاه بو (=عود) ، 18- شب چره (= آجیل ) ، درکنار ِ 19- ماهی ، 20- نسک (=کتاب ) ، 21- آیینه ، 22- انار 23- تخم مرغ ، 24- عروسک خواجه پیروز ، 25- نارنج ، 26- نان سبزه از گندم یا جو درست می شود که خوراک آدمی ست و هم نماد خجستگی و فزونی ، شادی و سرسبزی است . / سه سبزه به نشانه ی گفتار نیک کردار نیک و اندیشه ی نیک در خوان می گذارند اسپند اسپند { به چم ِ مقدس } زداینده ی چشم بد و رشگ ورز سپندار شمع ، شب افروز { برای هفت شین ! } نماد روشنایی و تابش آتش سِتِر سکه ، نماد خجستگی و سرشاری ِ کیسه سرکه نماد شکیبایی / برای پاکیزگی و گندزدایی سماک سماق / به رنگ خورآمد ِ (=طلوع ) خورشید است و نماد آغاز دوباره سمنو سمنو از جوانه ی گندم درست می شود که نماد خوبی برای زایش و باروری گیاهان است سنجد بوی و برگ و شکوفه ی درخت آن انگیزه ی دلباختگی است سیب نمادی از زایش و باروری و همچنین دلباختگی سیر دارویی برای تن درستی اجیل نماد خجستگی و بالندگی آیینه نماد به خویشتن نگریستن انار از درختان ورجاوند از بهر رنگ سبز تند برگ ها و همچنین گل و غنچه ی آن که مانند آتش دان است تخم مرغ نمادی از زهک ( = نطفه ) ونژاد خواجه پیروز حاجی فیروز / به سان عروسک در خوان هفت سین گذاشته می شود شایه میوه / نماد بالش و باروری شیرینی شیرینی کامی در روز های سال ماهی در آب که نشانه ی روشنی دل است که نماد ایزد بانوی نیرومند آب ها آناهیتا می باشد که جایگاه بسیار والا در ایزدان ایران باستان دارد . آناهیتا ایزد بانوی دلباختگی ، باروری ، آب و پیروز مندی است نارنج نارنج شناور در میان آب نماد زمین بر روی آب است . در میتخت ِ ( Myth=) آفرینش آمده است که پروردگار آب را آفرید سپس خدای گاه خود را بر آن بنیاد نهاد نان نماد روزی نسک کتاب / مسلمانان قرآن می گذارند و زرتشتیان اوستا ، برخی از مردم نیز در کنار نسک ورجاوند ، دیوان حافظ و شاهنامه ی فردوسی نیز می گذارند / نماد یاد خدا نوشته شده توسط آرش با کمک سهراب www.persianparseh.blogfa.com / www.persian2500.coo.ir پالایش زبان پارسی www.parsi-1.com + نوشته شده توسط ××× در یکشنبه چهارم فروردین 1387 و ساعت
2:12 |
به خشنودی اهورا مزدا درود می فرستم بر تمامی آریایی نژادان ایرانشهر جشنی که از دیرباز تا کنون با نام نوروز برگزار می شود، کهنسال ترین و با شکوه ترین یادگار نیاکان ما است. در اوستا نامی از از نوروز نیامده است اما در دیگر نوشته های بازمانده از ایران پیش از اسلام بارها از این جشن بزرگ یاد شده است. درباره ی پیدایش جشن نوروز روایت ها و افسانه های گوناگون وجود دارد. مشهور ترین این روایت ها نسبت دادن پیدایی نوروز به جمشید یا جم پادشاه پیشدادی است . در بیش تر واژه نامه های فارسی و یا آثار تاریخ نویسان این روایت را این گونه نقل کرده اند : (( نخستین کسی که نوروز را برقرار ساخت ، جم بود و سبب را آن دانسته اند که وی در این روز جهان را به تصرف خویش درآورد.)) و یا گفته اند : (( چون جمشید گردونه ای (تخت) ساخت و با آن به آسمان رفت مردم از تماشای این کار در شگفت و شادی شدند و آن را جشن گرفتند)) از ویژگی های جشن نوروز، قرار گرفتن آن در ابتدای بهار و در آغاز ماه فروردین منسوب به فروهرهای درگذشتگان می باشد . بر پایه ی این باور ، فروهرها از ده روز پیش از نوروز برای دیدار بستگان خود به زمین می آیند و پس از سرکشی و اقامت ، دوباره به جایگاه خود باز می گردند. به همین دلیل است که زرتشتیان از اوایل ماه اسفند ، خانه تکانی و پاک سازی پیرامون زندگی خود را آغاز می کنند ،وسایل تازه به خانه می آورند. پوشاک نو می پوشند و برای جشن و شادی آماده می شوند تا فروهرها به هنگام فرود آمدن ، بازماندگان را هماهنگ با طبیعت ، شاد و خرم ، پاک و تازه ببینند و با خشنودی و آرزوی برکت و بهروزی برای آنان، خود به سرای خویش باز گردند. در شب پیش از نوروز ، زمانی که تاریکی آخرین شب سال در برابر سپیده دم نخستین روز بهار، رنگ می بازد ، با افروختن آتش بر بام خانه ها ،بازگشت فروهر ها از زمین را بدرقه می کنند و با نیایش خود ، خشنودی روان و فروهر درگذشتگان را فراهم می سازند و باز آمدنشان را در آغاز سال بعد، آرزو می دارند. در استقبال از نوروز و تدارک نیاز های نوروز ، در خانواده های زرتشتی ، نقش مادر موثرتر و نمایان تر است . از یکی دوماه پیش ،برای آماده کردن پوشاک و کفش نو برای افراد خانواده ، مادر به تلاش می افتد و می کوشد تا همه اعضای خانواده به ویژه بچه ها ، به هنگام تحویل سال ، رخت های کهنه ی سال گذشته را به تن نداشته باشند. همگی شما دوستان را به دادار مهربان بزرگ می سپارم بدرود + نوشته شده توسط ××× در جمعه دوم فروردین 1387 و ساعت
21:29 |
به خشنودی اهورا مزدا درود می فرستم بر تمامی ایرانیان عزیز قبل از هر چیز آغاز سال جدید را به تمامی ایرانیان آریایی تبریک می گویم نام من آرش می باشد که به همراه دوستم داریوش این وبلاگ را راه اندازی کردیم تا شاید کمی بتوانیم دِینی که به تاریخ ایران داریم را ادا کنیم شاید بپرسید چه دِینی ، من پاسخ شما را می دهم ؛ تاریخ بزرگ و مقدس ایران ، آن امپراطوری های بزرگ و با عظمت قبل از ورود اسلام به کشورمان که پادشاهانشان جز خوبی ، نیکی ، قضاوت صحیح و صلح دوستی چیز دیگری یاد نگرفته بودند ، کوروش بزرگ که اولین منشور حقوق بشر را بوجود آورد و صلح را در جهان اولین بار وی بوجود آورد و... این ها همگی شناسنامه هایی هستند که اینان برای ما بجای گذاشتند و من یا بهتر بگم ما هرجا که می رویم با افتخارآن را روی می کنیم و می گوییم ما ایرانی هستیم ، ایرانیانی از نسل قوم بزرگ و اهورایی آریایی ، می گوییم ما انسان هایی هستیم از دودمان کاوه آهنگر که با قدرت مقابل ظلم اهریمنی می ایستد و شجاعانه می جنگد کوروش بزرگ که امپراطوری بر مبنای صلح و دوستی بر پا کرد آرش که جان خود را برای ایران مقدس گذاشت و ... علت ادا کردن دِین را این می دانم که متاسفانه با افرادی مواجه می شوم که هیچ به تاریخ خود افتخار نمی کنند تازه ناسزا هایی نیز به آن می گویند این افراد یا کسانی هستند که در تاریکی افراطی بودن مانده اند یا سختی روزگار با انها کاری کرده است که چنین خطای بزرگی را انجام دهند و به این تاریخ مقدس ناسزا هایی بگویند من نمی دانم که اکنون بعضی شما ها که در حال خواندن مطلب من هستید جز کدام دسته هستید کسانی که افتخار می کنند یا نه جز کسانی که هیچ افتخاری به تاریخ مقدسشان نمی کنند ولی از شما ها عاجزانه درخواست می کنم که با این وبلاگ همراه باشید که اگر جز دسته اول می باشید بیشتر به خودتان افتخار خواهید کرد و غرورتان نسبت به تاریخ بیشتر خواهد شد و اگر جز دسته دوم هستید شاید به یاری اهورامزدا و مطالب این وبلاگ به دسته اول بپیوندید و با اتحادی تجزیه ناپذیر همگی باهم به دنیا تاریخ مقدس خود را نشان دهیم و از آن دفاع کنیم و نگذاریم اشخاصی از نسل ضحاک بیایند و فیلی چون فیلم300 را بسازند که سراسر توهین بزرگی بود به ما آریاییان اسم فیلم 300 را آوردم لازم شد که چیز دیگری نیز بگویم که دنیا در حال تخریب تاریخ ایران و خود ایرانیان است. یک چیزی می خواهم بگم شاید بعضی از شما ها بخندید ولی باید باور کنید که دنیا از ایرانیان می ترسد ؛ دنیا از مغز های سراسر هوش ایرانیان می ترسد ؛ آنان که خود چیزی ندارند که به آن افتخار کنند پس عامل افتخار ما را نیز تخریب می کنند و ما را می خواهند مانند خود کنند. انگلستان می خواهد به تاریخ سراسر وحشی و جنگ آوری های خود چون وایکینگ ها که جز کشتن آدم های بی گناه کاری یاد نگرفته بودند افتخار کند یا آمریکا که اصلا هیچ اصل و ریشه ای نداره و وکلا یک کشور تازه تاسیس است افتخار کند و یا... قبول دارم ما اکنون در وضعیتی هستیم که تقریبا از نظر تکنولوژی در حدود 150 تا 200 سال از آنان عقبیم به هر حال هر دلیلی که باعث عقب ماندن ما شده تمام شده رفته بهتره از هم اکنون آغاز کنیم برای ساختن ایرانی جدید و پیشرفته تر از تمامی کشور ها حتی آمریکا ؛ نخندید ما ایرانیان هر کاری که بخواهیم می توانیم انجام دهیم اصلا تصور دشواری نیست که ایرانیان دوباره به قدرتی دست یابند که آمریکا را نیز پشت سر گذارند با و کنید که این جمله فقط و فقط مخصوص ایرانیان است : خواستن توانستن است فقط باید خود را باور کنیم یادم رفت که بگم اصلا مطالب این وبلاگ در چه رابطه ای هست اگر نوشته های من را تا اینجا خوانده باشید خواهید فهمید ولی باز می گویم؛ این وبلاگ قصد دارد تا ناگفته ها و گفته های تاریخ ایران را به شما نشان دهد و عشق به ایران را در دل همگی شما ایرانیان بیاندازد سال جدید در راه است ومن نیز که در حال نوشتن این مطلب هستم چیزی حدود نیم ساعت از آغاز سال 1387 سپری شده 7 عدد مقدسی است امید وارم که سالی سرشار از شادی داشته باشید و هر چی ستم وجود دارد از بین برود سالی باشد که ما ایرانیان خود را باور کنیم ؛ سالی سرشار از برکت و شادی ؛ سالی که از گفتن هرگونه لغت های نامناسب، ایرانیان دوری کنند ، به دنبال دانش روند ، هرگونه اعتیاد و هرچیزی که باعث نابودی جامعه مقدس ما می باشد نابود شود و ایران به یاری اهورامزدا دوباره به قدرت واقعی خود برسد و از همه پیشی بگیرد همه شما عزیزان را به پروردگار بزرگ مهربان عاشق می سپارم بدرود + نوشته شده توسط ××× در پنجشنبه یکم فروردین 1387 و ساعت
10:18 |
|
درباره ی تارنمای ما
ما وفاداران به کوروش بزرگ هستيم و از همه ايرانيان آريايي دعوت مي کنيم براي زنده کردن تاريخ مقدس باستان ايران به ما بپيوندند
|
